Nadużycia nauczycieli    Pomoc medyczna w placówkach NFZ - nowe zasady    Choroby zawodowe  (pdf)   Choroby zawodowe nauczycieli   
  Urlop dla poratowania zdrowia
Nauczyciele nadużywają prawa do leczenia.
Samorządy uważają, że za urlop nauczyciela dla poratowania zdrowia powinien płacić ZUS. O jego przydzieleniu mogłaby decydować komisja, a nie lekarz rodzinny. Gminy domagają się zmian w zasadach przyznawania nauczycielom urlopów dla poratowania zdrowia. Tylko w tym roku szkolnym liczba osób, które z tego prawa skorzystały, zwiększyła się aż o dwa tysiące w porównaniu z rokiem poprzednim. W efekcie blisko 15 tys. nauczycieli przebywa na urlopie zdrowotnym. Samorządy płacą za to co roku około 600 mln zł.
Zmiany od marca 2011r. Nowe zasady udzielania nocnej i świątecznej pomocy medycznej.
Zlikwidowany ma zostać obowiązek rejonizacji, pacjenci będą mogli wybierać lecznicę, w której chcą skorzystać z nocnej i świątecznej pomocy medycznej. Jak informuje NFZ, uruchomione mają zostać dodatkowe punkty przyjmowania chorych w zależności od potrzeb i uwarunkowań lokalnych.
Ze świadczeń należy korzystać w przypadku nagłej choroby lub nagłego pogorszenia stanu zdrowia Jak informuje NFZ, ze świadczeń należy korzystać w przypadku nagłej choroby lub nagłego pogorszenia stanu zdrowia, a także w z wiązku z potrzebą zachowania ciągłości leczenia (zabiegi zlecone przez lekarza, realizowane w przychodniach). Porady udzielane są od poniedziałku do piątku w godzinach 18-8 dnia następnego oraz całodobowo w soboty, niedziele i inne dni ustawowo wolne od pracy.
Świąteczna opieka medyczna nie ma zastosowania w przypadkach stanów bezpośredniego zagrożenia życia, w szczególności w sytuacji: utraty przytomności, upadków z wysokości, złamań, wypadków komunikacyjnych, nagłych zaburzeń świadomości, urazów wypadkowych powstałych w sytuacjach nagłych, nagłej duszności, porażenia prądem elektrycznym, porodu oraz dolegliwości związanych z ciążą. W takich sytuacjach należy udać się do szpitalnego oddziału ratunkowego lub wezwać pogotowie (999, 112). Oddział ratunkowy jest przeznaczony dla pacjentów wymagających pomocy w stanie nagłym i nie zastępuje lekarza podstawowej opieki zdrowotnej ani lekarza poradni specjalistycznej. Pogotowie ratunkowe można wzywać, kiedy nasze lub czyjeś życie jest zagrożone. Przyjmujący zgłoszenie dyspozytor oceni, czy stan zdrowia pacjenta wymaga wysłania karetki, czy też skierowania do świątecznej lub nocnej opieki wyjazdowej albo ambulatoryjnej. Ze świadczeń opieki świątecznej oraz oddziału ratunkowego nie należy korzystać w celu uzyskania: wizyty kontrolnej w związku z wcześniej rozpoczętym leczeniem, recepty na stosowane stale leki w związku ze schorzeniem przewlekłym, rutynowego zaświadczenia o stanie zdrowia, skierowania do specjalisty.
Choroby zawodowe nauczycieli.
Choroba zawodowa jest to choroba, która powstaje po dłuższym okresie czasu przebywania w szkodliwych warunkach, które często powodują stałą utratę zdrowia. Ich przebieg i leczenie jest długotrwałe.
Najczęstsze przyczyny tych chorób to:
  • stałe przebywanie w wymuszonej pozycji ciała (niedogodnej),
  • systematyczne powtarzanie obciążających czynności,
  • regularne przebywanie w miejscach zawierających czynniki szkodliwe dla zdrowia (nieodpowiednie oświetlenie, związki chemiczne, zapylenie, promieniowanie, hałas, niskie lub wysokie temperatury, obciążające psychicznie, wysiłek głosowy itp.)
Choroby zawodowe nauczycieli:
  • najczęściej chorują na choroby narządu głosu,
  • choroby układu kostno-stawowego,
  • choroby układu sercowo-naczyniowego,
  • choroby psychiczne, w tym nerwice,
  • problemy z układem nerwowym i schorzeniami tarczycy
    oraz wiele innych w zależności od profilu szkoły.
Komisja Unii Europejskiej podzieliła na trzy grupy, w których głos jest niezbędny do wykonywania zawodu:
  1. Śpiewacy, aktorzy, prezenterzy tv,itp.
  2. Nauczyciele, politycy, tłumacze itp.
  3. Prawnicy, sędziowie, pracownicy w hałaśliwym przemyśle itp.
Czynniki powodujące wielopostaciowe zaburzenia głosu (dysfonię) w/w wymienionych grupach dzielimy na:
  1. Wewnętrzne - wiek, stan narządu głosowego i słuchu, zachowanie emocjonalne, zdolność do nawiązywania kontaktów.
  2. Zewnętrzne - czas zatrudnienia, specjalność nauczania, klimat, warunki pracy, nerwowość, schorzenia górnych dróg oddechowych.
Na czynniki te bardziej narażeni są osoby w/w grupach niż pracownicy w innych zawodach. Pojedynczy czynnik nie powoduje dużych schorzeń głosu. Połączenie kilku czynników powoduje już poważne problemy dysfonii.
    Najważniejsze czynniki to:
  • sposób posługiwania się głosem (wadliwa technika mówienia, nadużywanie głosu),
  • cechy osobowości (nerwowość,konfliktowość),
  • warunki w miejscu pracy (hałas, zła akustyka pomieszczeń, wilgotność).
Wg badań nauczyciele podczas mówienia odczuwają: ściskanie, drapanie, suchość. Głos staje się chrapliwy, męczący - skala głosu zawęża się, czasami występuje okresowy bezgłos.
    Nauczyciel z problemami dysfonii powinien:
  • Pracować tylko 18 godzin (pensum).
  • Wykorzystać urlop zdrowotny na leczenie (ćwiczenia fonecyjno-oddechowe,inhalacje,stymulacja mięśni krtani oraz inne zabiegi).
         
Urlop dla poratowania zdrowia nauczycieli.
Pierwszy urlop dla poratowania zdrowia nauczyciel może otrzymać po przepracowaniu w szkole siedmiu lat. Kolejny może być udzielony nie wcześniej niż po upływie roku od zakończenia poprzedniego urlopu.
Nauczyciele stanowią jedną z nielicznych grup zawodowych, której status został uregulowany w odrębnej ustawie. Prawo polskie rozróżnia nauczycieli, do których stosuje się ustawę z 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (tj. z 2006 r. nr 97, poz. 674 z późn. zm.). Natomiast kwestie dotyczące nauczycieli akademickich reguluje ustawa z 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. nr 164, poz. 1365 z późn. zm.).
Przepisy Karty stosuje się m.in. w stosunku do pracowników pedagogicznych zatrudnionych w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach oraz zakładach poprawczych, schroniskach dla nieletnich i publicznych kolegiach pracowników służb społecznych.
Pomoc na zdrowie Artykuł 72 Karty w ust. 1 zobowiązuje organy prowadzące szkoły do zapewnienia odpowiednich środków na pomoc zdrowotną dla nauczycieli. Na ich wysokość ma wpływ wiele czynników, np. lokalne potrzeby i możliwości finansowe organu prowadzącego. Realizuje on te zobowiązania we współpracy ze związkami zawodowymi (art. 4 Karty).
Wśród rodzajów świadczeń przyznawanych nauczycielom można wyróżnić m.in. przyznawanie zapomogi lub zasiłku (w przypadku długotrwałej choroby), dofinansowywanie kosztów przejazdu do lekarza czy zakupu lekarstw. Wykonywanie kompetencji przewidzianych w art. 72 ust. 1 dla organu prowadzącego szkołę w odniesieniu do szkół publicznych prowadzonych przez jednostkę samorządu terytorialnego należy do organu stanowiącego tej jednostki.
Tak zwana zapomoga losowa przyznawana nauczycielowi na podstawie art. 72 ust. 1 i 4 Karty jest zwolniona od podatku dochodowego (art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.). Dodatkowo, zgodnie z par. 2 ust. 1 pkt 22 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, zapomoga taka nie wchodzi do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Ponadto nauczyciele emerytowani oraz renciści mają prawo do korzystania ze środków wymienionych w ust. 1 art. 72 na równi z nauczycielami zatrudnionymi.
Choroby zawodowe Wykaz chorób zawodowych nauczycieli jest taki sam jak dla wszystkich innych pracowników i określa go rozporządzenie Rady Ministrów z 30 lipca 2002 r. dotyczące tej kwestii (Dz.U. nr 132, poz. 1115). Nauczyciele, u których stwierdzono chorobę zawodową, mają także prawo do świadczeń określonych w ustawie z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. nr 199, poz. 1673 z późn. zm.).
Karta Nauczyciela wprowadza instytucję urlopu dla poratowania zdrowia. Pierwszy taki urlop można otrzymać po przepracowaniu w szkole siedmiu lat. Ten siedmioletni staż pracy nauczyciela w szkole powinien przypadać bezpośrednio przed datą rozpoczęcia urlopu dla poratowania zdrowia, jednak wymóg ten dotyczy wyłącznie udzielenia pierwszego urlopu. Kolejny urlop dla poratowania zdrowia może być udzielony nie wcześniej niż po upływie roku od zakończenia poprzedniego urlopu. Dyrektor szkoły co do zasady nie może odmówić nauczycielowi udzielenia urlopu dla poratowania zdrowia, jeżeli spełnia on warunki określone w przepisach. Nie dotyczy to jednak nauczycieli zatrudnionych w pełnym wymiarze i pobierających jednocześnie emeryturę.
Wymiar urlopu Ustalony w ust. 1 art. 73 Karty wymóg przepracowania w szkole co najmniej siedmiu lat oznacza, że do okresu tego nie wlicza się okresów przerw w pracy, z wyjątkiem okresów wymienionych w ust. 3 trwających łącznie nie dłużej niż sześć miesięcy. Łączny wymiar urlopu dla poratowania zdrowia nie może przekroczyć trzech lat w całym okresie zatrudnienia nauczyciela. W okresie takiego urlopu nauczyciel jest zwolniony z wszelkich obowiązków, a zgodnie z orzecznictwem sądów - nie powinien ich w tym czasie wykonywać. Przebywając na urlopie dla poratowania zdrowia, nauczyciel jest uprawniony do otrzymywania wynagrodzenia zasadniczego w wysokości, jaka przysługiwała mu w dniu nabycia uprawnień i rozpoczęcia korzystania z urlopu, jak również do otrzymywania dodatku stażowego, tzw. dodatku wiejskiego (art. 54 ust. 5 Karty) oraz dodatku mieszkaniowego.