Szkoła

Rzecznik Praw Dziecka Dozwolone dane dzieci i rodziców Termin 18 stycznia Zmiany - Karta Nauczyciela

Nowe uprawnienia Rzecznika Praw Dziecka

W dniu 9 listopada 2010 r. weszła w życie nowelizacja przepisów określających uprawnienia rzecznika praw dziecka. Zmieniają się m.in. przepisy ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka oraz Kodeksu postępowania karnego, Kodeksu postępowania cywilnego i ustawy o Trybunale Konstytucyjnym.

Nowelizacja ustawy przyznaje Rzecznikowi Praw Dziecka uprawnienia do:
- udziału w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym, wszczętym na podstawie wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich lub w sprawach skargi konstytucyjnej, dotyczących praw dziecka;
- występowania do Sądu Najwyższego o wyjaśnienie przepisów prawnych, budzących wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w praktyce ich stosowania w zakresie przepisów prawnych dotyczących praw dziecka, a także do wnoszenia kasacji lub skargi kasacyjnej oraz skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, w sytuacji gdy doszło do naruszenia praw dziecka;
Ustawa wyłącza Rzecznika Praw Dziecka z kręgu podmiotów podlegających obowiązkowi uiszczania kosztów sądowych w postępowaniu cywilnym (analogicznie jak prokuratora i Rzecznika Praw Obywatelskich), poprzez zmianę w ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
Ustawa precyzuje również dotychczasowe uprawnienie Rzecznika do żądania wszczęcia przez uprawnionego oskarżyciela postępowania przygotowawczego w sprawach o przestępstwa ścigane z urzędu. Może też brać udział w toczącym się już postępowaniu w sprawach nieletnich, na prawach przysługujących prokuratorowi.Do ustawowych uprawnień Rzecznika zaliczono również promowanie i upowszechnianie praw dziecka oraz metod ich ochrony.

Zmiany uprawnień Rzecznika Praw Dziecka w innych ustawach

Ponadto, zgodnie ze zmianą w Kodeksie postępowania cywilnego od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie również Rzecznik Praw Dziecka może wnieść skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie ze zmianą w Kodeksie postępowania karnego także Rzecznik Praw Dziecka może wnieść kasację od każdego prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie, jeżeli przez wydanie orzeczenia doszło do naruszenia praw dziecka. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie Rzecznik Praw Dziecka może wnieść skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Tak więc Rzecznik Praw Dziecka otrzymał prawo do wnoszenia kasacji lub skargi kasacyjnej w sprawach cywilnych, administracyjnych i karnych, jeżeli przez wydanie orzeczenia doszło do naruszenia praw dziecka i wymaga tego ochrona interesu publicznego. Terminy do wnoszenia tych nadzwyczajnych środków zaskarżenia przez Rzecznika Praw Dziecka są identyczne, jak dla Rzecznika Praw Obywatelskich; dodatkowo Rzecznik Praw Dziecka także zostanie zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych w sprawach cywilnych. Tym samym nastąpiło dalsze zbliżenie kompetencji dwóch konstytucyjnych urzędów Rzecznika Praw Obywatelskich i Rzecznika Praw Dziecka. Rzecznik Praw Obywatelskich i Rzecznik Praw Dziecka mają współpracować, dlatego muszą mieć te same uprawnienia.

Dane dzieci i ich rodziców jakie może gromadzić szkoła

Szkoły i inne placówki oświatowe mają prawo gromadzić w swojej dokumentacji pewne, ściśle określone w odpowiednich przepisach, dane swoich uczniów oraz ich rodziców.

Podstawa prawna:

Rozporządzenie ministra edukacji narodowej i sportu z dnia 19 lutego 2002 roku w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji (Dz. U. Nr 23, poz. 225). Zawiera ono regulacje dotyczące tego jakie informacje i w jakiej formie powinna gromadzić szkoła o uczniach i rodzicach.

Księga ewidencji
Szkoła podstawowa prowadzi księgę ewidencji dzieci podlegających obowiązkowi przygotowania przedszkolnego i obowiązkowi szkolnemu. Umieszcza się tam m.in imię i nazwisko dziecka, datę i miejsce urodzenia, numer PESEL, adres dziecka oraz imiona i nazwiska rodziców (prawnych opiekunów) i adresy ich zamieszkania. Znajdują się tam też informacje gdzie dziecko spełniało obowiązek przygotowania przedszkolnego, a także gdzie czyni zadość obowiązkowi szkolnemu. Analogiczną księgę prowadzi się w każdym gimnazjum.
Księga uczniów
Każda szkoła musi prowadzić księgę uczniów. Zamieszcza się tam imię i nazwisko ucznia, datę i miejsce urodzenia, numer PESEL, jego adres zamieszkania, imiona i nazwiska rodziców, ich adres zamieszkania, jak również datę przyjęcia ucznia do szkoły oraz klasę do której został przyjęty. Odnotowuje się tam również datę ukończenia szkoły, ewentualnie datę i przyczynę opuszczenia przez niego szkoły.
Dziennik lekcyjny
Pewne informacje dotyczące ucznia i rodziców powinny znajdować się w dzienniku lekcyjnym w którym dokumentuje się przebieg nauczania w danym roku szkolnym. Wpisuje się tam nazwiska i imiona uczniów, miejsce i rok urodzenia, ich adres zamieszkania, numer PESEL, imiona i nazwiska, a także miejsce zamieszkania rodziców. Również tygodniowy plan zajęć jest ujęty w dzienniku lekcyjnym.

Termin

wypłaty jednorazowego dodatku uzupełniającego z art. 30a Karty Nauczyciela - do 31 stycznia 2010 r.

18 stycznia 2010 roku

weszło w życie rozporządzenie MEN z 13 stycznia 2010 r.w sprawie sposobu opracowywania sprawozdania z wysokości średnich wynagrodzeń nauczycieli na poszczególnych stopniach awansu zawodowego w szkołach prowadzonych przez JST (Dz.U. Nr 6, poz. 35)

Zmiany w ustawie.

Karta Nauczyciela z dnia 19 listopada 2009
Dz.U. z 2009r. Nr 213, poz. 1650 - stan prawny na dzień 7 lutego 2010 roku Art. 1 W ustawie z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674, z późn. zm. [1] art. 30a otrzymuje brzmienie: Art. 30a.
1. W terminie do dnia 20 stycznia każdego roku organ prowadzący szkołę będący jednostką samorządu terytorialnego przeprowadza analizę poniesionych w poprzednim roku kalendarzowym wydatków na wynagrodzenia nauczycieli w odniesieniu do wysokości średnich wynagrodzeń, o których mowa w art. 30 ust. 3, oraz średniorocznej struktury zatrudnienia nauczycieli na poszczególnych stopniach awansu zawodowego.
2. W przypadku nieosiągnięcia w roku podlegającym analizie wysokości średnich wynagrodzeń, o których mowa w art. 30 ust. 3, w składnikach wskazanych w art. 30 ust. 1 organ prowadzący szkołę będący jednostką samorządu terytorialnego ustala kwotę różnicy między wydatkami poniesionymi na wynagrodzenia nauczycieli w danym roku w składnikach, o których mowa w art. 30 ust. 1, a iloczynem średniorocznej liczby etatów nauczycieli na poszczególnych stopniach awansu zawodowego oraz średnich wynagrodzeń nauczycieli, o których mowa w art. 30 ust. 3, ustalonych w danym roku.
3. Kwota różnicy, o której mowa w ust. 2, jest dzielona między nauczycieli zatrudnionych i pobierających wynagrodzenie w roku, dla którego ustalono kwotę różnicy, w szkołach prowadzonych przez jednostkę samorządu terytorialnego i wypłacana w terminie do dnia 31 stycznia roku kalendarzowego następującego po roku, dla którego wyliczono kwotę różnicy, w formie jednorazowego dodatku uzupełniającego ustalanego proporcjonalnie do okresu zatrudnienia oraz osobistej stawki wynagrodzenia zasadniczego nauczyciela, zapewniając osiągnięcie średnich wynagrodzeń na poszczególnych stopniach awansu zawodowego, o których mowa w art. 30 ust. 3, w danej jednostce samorządu terytorialnego w roku, dla którego wyliczono kwotę różnicy.
4. W terminie do dnia 10 lutego roku kalendarzowego następującego po roku, który podlegał analizie, organ prowadzący szkołę będący jednostką samorządu terytorialnego sporządza sprawozdanie z wysokości średnich wynagrodzeń nauczycieli na poszczególnych stopniach awansu zawodowego w szkołach i placówkach prowadzonych przez tę jednostkę samorządu terytorialnego, z uwzględnieniem wysokości kwoty różnicy, o której mowa w ust. 2, o ile wystąpiła.
5. Organ prowadzący szkołę będący jednostką samorządu terytorialnego przedkłada sprawozdanie, o którym mowa w ust. 4, w terminie 7 dni od jego sporządzenia, regionalnej izbie obrachunkowej, a także organowi stanowiącemu tej jednostki samorządu terytorialnego, dyrektorom szkół prowadzonych przez tę jednostkę oraz związkom zawodowym zrzeszającym nauczycieli.
6. Jednorazowy dodatek uzupełniający, o którym mowa w ust. 3, nie jest uwzględniany jako składnik poniesionych wydatków na wynagrodzenia nauczycieli w odniesieniu do wysokości średnich wynagrodzeń, o których mowa w art. 30 ust. 3, w roku, w którym został wypłacony.
7. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia, sposób opracowywania sprawozdania, o którym mowa w ust. 4, w szczególności:
1) sposób wyliczania średnich wynagrodzeń nauczycieli na poszczególnych stopniach awansu zawodowego, o których mowa w art. 30 ust. 3,
2) sposób ustalania średniorocznej struktury zatrudnienia nauczycieli,
3) sposób ustalania kwoty różnicy, o której mowa w ust. 2,
4) sposób ustalania wysokości jednorazowego dodatku uzupełniającego
- a także wzór formularza sprawozdania, uwzględniając okres obowiązywania kwoty bazowej, o której mowa w art. 30 ust. 3, okresy zatrudnienia, w których nauczyciele nie są wliczani do średniorocznej struktury zatrudnienia, oraz zmiany wysokości wynagrodzeń i struktury zatrudnienia nauczycieli wynikające z uzyskiwania przez nich kolejnych stopni awansu zawodowego. Art. 2 Rozporządzenie, o którym mowa w art. 30a ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1, minister właściwy do spraw oświaty i wychowania wyda w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 3 Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Katalog Stron Wodny katalog stron