Anna Dusińska, Bożena Kula

UROCZYSTE ŚLUBOWANIE – PASOWANIE NA UCZNIA KLASY PIERWSZEJ

Uroczystość odbywa się w obecności dyrektora szkoły, nauczycieli, rodziców

pierwszoklasistów, zaproszonych gości i uczniów.

Zebrani na sali gimnastycznej uczniowie klas pierwszych stoją parami po obu

stronach sali. Każdy uczeń ma na głowie kolorową czapkę, a na koszulce słoneczko

z żółtego brystolu z własnym imieniem. Panie wprowadzają dzieci na scenę, a uczen-

nica klasy szóstej recytuje wiersz A. Szeyerowej „Pierwszaki”:

Idą pierwszaki

dawne maluchy

jeden w drugiego

to same zuchy.

Buzie umyte

i ręce czyste

każdy na plecach

dźwiga tornister.

Z bijącym sercem stają

przed szkołą.

- Jak im tu będzie?

- Chyba wesoło!

A dzwonek dzwoni:

- Już czas do klas!

- Miłe pierwszaki,

witam Was!

Uczennica klasy szóstej wita pierwszoklasistów.

Drodzy, Mali Przyjaciele!

Od 1 września tworzycie wraz z nami wielką szkolną rodzinę. Wiecie, że w rodzinie każdy obok praw ma także obowiązki, które powinien solidnie wypełniać. Naszym wspólnym obowiązkiem jest przede wszystkim pilna nauka. Do niej wdrożą Was nauczyciele i rodzice. My starsi koledzy podamy Wam pomocną dłoń. Korzystajcie z naszych szczerych rad i pomocy. Możecie zawsze zwracać się do nas ze wszystkimi trudnymi sprawami. Wiemy, że tych może być dużo. My zabawimy się z Wami na przerwie, pomożemy znaleźć zagubiony worek, przeprowadzimy przez jezdnię. Mały Kolego, Koleżanko – pamiętajcie, jesteśmy Waszymi starszymi siostrami i braćmi, którzy służyć Wam będą pomocą, gdy szkolne życie okaże się trudne. Uśmiechnijcie się, bo w szkole jest radośnie.

Cieszymy się, że powiększyła się nasza szkolna rodzina.

Życzymy Wam szóstek i wzorowego zachowania na pierwszym szkolnym świadectwie.

- 2 -

„Katechizm polskiego dziecka” Wł. Bełza

/ Uczennica pyta, a dzieci odpowiadają/

Kto Ty jesteś?

Polak mały.

Jaki znak Twój?

Orzeł biały.

Gdzie Ty mieszkasz?

Między swemi.

W jakim kraju?

W polskiej ziemi.

Czym ta ziemia?

Mą ojczyzną,

Czym zdobyta?

Krwią i blizną.

Czy ją kochasz?

Kocham szczerze.

A w co wierzysz?

W Polskę wierzę.

Wiersz M. Konopnickiej w wykonaniu uczennicy klasy pierwszej

A jak Ciebie, kto zapyta: Kto ty taki, skąd ty rodem?

Mów, żeś z tego łanu żyta, żeś z tych łąk, co pachną miodem.

Mów, że jesteś z takiej chaty, co piastowską chatą była.

żeś z tej ziemi, której kwiaty gorzka rosa wykarmiła.

Wybrany uczeń klasy pierwszej mówi wiersz Z. Jerzyny „To jest Polska”,

a pozostałe dzieci odpowiadają

Kiedy nagle las zaszumi, mowę sosny gdy zrozumiesz...

To jest Polska

Gdy zobaczysz gdzieś topole, królujące ponad polem...

To jest Polska

Ujrzysz biały krzyż wycięty, hełm i pod nim piasek święty...

To jest Polska

Wszystkie dzieci razem recytują wiersz Cz. Janczarskiego „Barwy ojczyste”

Powiewa flaga,

gdy wiatr się zerwie,

a na tej fladze

biel jest i czerwień.

Czerwień to miłość,

biel serce czyste,

piękne są nasze

barwy ojczyste.

- 3 -

Wiersz Wł. Broniewskiego „Bez tytułu” w wykonaniu dwóch uczniów klasy pierwszej

Nad Wisłą się urodziłem, wszystko tu słyszę

wiem, jakie ptaki są miłe, znam każdą ciszę.

Jest tu pogoda, jest burz, ja je rozumiem.

Burza się z chmurzysk wynurza, ja też szumię.

Popatrzę na to wszystko, pomyślę, usnę na chwilę,

a piosenka będzie o Wiśle.

Może ją ptaki wykwilą...?

Piosenka „Płynie, Wisła płynie”

Płynie, Wisła płynie po polskiej krainie

zobaczyła Kraków pewnie go nie minie.

Jak go zobaczyła, wnet go pokochała

i w dowód wdzięczności wstęgą opasała.

Zbiorowa recytacja wiersza H. Łochockiej „My tu przyszliśmy pierwszy raz”

My tu przyszliśmy pierwszy raz.

Pierwszaki.

Zupełnie nowi.

Niepewnie wchodzi każdy z nas

przygląda się sąsiadowi.

On także nowy tak jak ja.

Może się z nim zaprzyjaźnię?

Gdy razem idą pierwszaki dwa,

od razu robi się raźniej.

Indywidualna recytacja wiersza „Pierwszak” M. Niwińskiej

Jestem bardzo wesoły,

bo już idę do szkoły.

Piaskownicę zostawiam bez żalu.

Książki niosę w tornistrze,

od czystości aż błyszczę.

Przecież jestem już pierwszak

nie maluch.

Piosenka „Pożegnanie przedszkola” muz. i sł. Maria Szreder

/piosenka znajduje się na kasecie „Już w szkole” kl. I ., semestr pierwszy wydanej przez wydawnictwo NOWA ERA /

- 5 -

Inscenizacja wiersza H. Chróscielewskiej „Pożegnanie z misiem”

/Dziewczynka trzyma dużego misia i recytuje wiersz/

Nie płacz, misiu, głowa w górę,

Raz dwa chustką otrzyj łezki,

Bo zamoczysz futro bure

I fartuszek swój niebieski.

Dzisiaj czasu mam niewiele,

Bo piszę kółka w zeszycie.

Lecz przyrzekam, że w niedzielę

Wynagrodzę cię sowicie.

Czarną kredką po papierze

Będę w łapce twej wodziła...

Wtedy sam mi przyznasz szczerze,

Że nauka to rzecz miła.

A gdy poznasz już literki,

Laski, kółka, zakrętasy,

Choć żeś grubas i śpioch wielki,

W teczce wezmę cię do klasy.

Wiersz „Siedmiomilowe buty” W. Machajko w wykonaniu kilku uczniów klasy I

Zostały w tyle przedszkolne czasy

Już wyruszamy do pierwszej klasy.

Dość już siedzenia w domu za piecem

Czas w świat wyruszyć za panem Kleksem.

Lecz aby w podróż wyruszyć tą

Pędziwiatrom potrzebne są:

Siedmiomilowe buty, szybkie jak odrzutowiec

W siedmiomilowych butach nie straszny żar czy chłód

Najlepszą wskaże drogę siedmiomilowy but.

Wiersz „Jeszcze wczoraj” w wykonaniu trzech dziewczynek

Jeszcze wczoraj miś pluszowy

żegnał nas w przedszkolu.

Dziś z tornistrem pełnym książek

idziemy do szkoły.

Jeszcze wczoraj kolorowe

klocki Staś układał,

dziś ołówkiem w swym zeszycie

pierwsze kreski stawia.

Jeszcze wczoraj barwne lale,

sto zabawek różnych,

dziś już szkoła, pierwsza klasa,

czas naszej nauki.

- 6 -

Wiersz „Nasz kolega”

Nasz kolega Grzesiek,

uczeń klasy pierwszej,

grzecznie siedzi w ławce,

ładnie mówi wiersze.

Czyste ma książeczki,

często myje ręce,

a w zeszycie szóstek

zbiera coraz więcej.

Wiersz H. Ożogowskiej „Asy z pierwszej klasy”

Czy myślicie o tym czasem

kogo można nazwać asem?

As porządnie jest umyty,

dba o książki i zeszyty.

As chusteczkę ma do nosa,

śmieci wrzuca wciąż do kosza.

As nie skarży na kolegów,

umie równo stać w szeregu.

As „dzień dobry” mówi pierwszy,

umie śpiewać, powie wierszyk.

As na lekcji lubi ciszę,

as już trochę czyta, pisze.

Do dziesięciu liczy ładnie

i zagadkę też odgadnie.

Piosenka „Extraklasa” zaczerpnięta z programu SŁONECZNA SZKOŁA

Autobusem, albo pieszo

z tornistrami i kapciami

z miną hardą na obliczu,

a w orszaku dumne mamy.

Wszyscy wokół jakby mniejsi,

a szczególnie przedszkolaki.

Pierwszy krok w dorosłe życie,

bo jesteśmy już pierwszaki.

Ref: Pierwsza klasa, extraklasa

nasza klasa, dobra nasza

lecz się staraj, ucz się bracie,

trzymaj fason w extraklasie.

- 7 -

Czy z chłopakiem, czy z dziewczyną

w klasie musisz być rodziną.

Wyjdziesz na tym nie najgorzej,

bo w nieszczęściu dopomoże.

A nad wszystkim czuwa pani,

to kapitan co prowadzi okręt klasy

poprzez rafy wiedzy, ludzi, dawne czasy.

Wiersz „Asy”

/ dzieci recytują wiersz wskazując odpowiedni rysunek/

Na rysunkach pierwsza klasa

malowała dzisiaj Asa.

AS Karola był kudłaty,

As Justynki w czarne łaty.

As Moniki był niebieski,

zamiast nóg miał cztery kreski.

As Michałka stał przed budą,

szyję długą miał i chudą.

As Tomaszka przez podwórko

gnał co sił za żółtą kurką

As Małgosi wlókł się drogą.

Stulił uszy, spuścił ogon.

Miał na brzuchu czarne łatki

od paluszków Małgorzatki.

A na grzbiecie i na łbie

brzydkie, tłuste plamy dwie.

Ten as uciekł hen, do lasu,

bo się wstydził innych asów.

Wiersz w wykonaniu trzech uczniów

Kiedy zegar dzwoni rano,

wstaje siedmiolatek chwat,

z wodą, mydłem i ręcznikiem

jest od rana za pan brat!

Potem chętnie je śniadanie,

zdrowie przecież ważna rzecz,

Krótkie z mamą pożegnanie

i do szkoły trzeba biec.

Obowiązki swoje znamy,

nigdy nie spóźniamy się

Jeśli trzeba pomagamy,

nasza pani o tym wie.

- 8 -

Na lekcji uczniowie nie mówią chórem!

Gdy chcesz coś powiedzieć, rękę podnieś w górę.

Gdy nikt nie spóźnia się do szkoły,

gdy raźno z teczką każdy spieszy,

gdy każdy grzeczny jest, wesoły,

wtedy się nasza pani cieszy.

Gdy widzi ładny, czysty zeszyt,

gdy ktoś na szóstkę odpowiada,

wtedy się nasza pani cieszy

i uśmiechnięta jest i rada.

Gdy przyjaźń, zgoda zapanuje

wśród hałaśliwej, szkolnej rzeszy,

gdy nie ma kłótni, dąsów, bójek

wtedy się nasza pani cieszy.

Więcej przedstawiać się nie będziemy,

bo przecież wcale źli nie jesteśmy.

Trochę się tylko pośmiać chcemy,

by wreszcie pozbyć się tremy.

I chociaż nam zębów brakuje,

to wszakże za to nie grożą dwóje.

Dość już figlów. Nasz kocina

pierwszą klasę dziś zaczyna

Ogon? Ogon jeden mam,

policzyłem sobie sam!

Nosek – jeden. Łapkę czuję.

Teraz uszy porachuję.

Dwa mam uszka! Myję dwa,

więc odpowiedź nie jest zła.

Przytulę się do kanapki,

będę teraz liczyć łapki

jedna,

druga,

trzecia,

czwarta.

Ta odpowiedź piątki warta!

Dość już mam tych kocich psot.

Jestem uczeń, a nie kot!

Piosenka „Ślubowanie” muz. i sł. Maria Szreder

/piosenka znajduje się na kasecie „Już w szkole” klasa I, semestr pierwszy

wydawnictwa NOWA ERA/

- 11 -

Wiersz w wykonaniu uczniów klasy drugiej

Wszystko dziś dla pierwszej klasy:

uśmiech słońca, kolorowe astry.

I ten wierszyk, który starsze dzieci

dla pierwszaków mówią z pamięci.

W zeszłym roku, to pamiętam,

otrzymałem elementrz,

pełen czarnych, dziwnych znaków,

kółek, kresek, kropek, haków.

Czytałem te zawijasy:

„Tu są lisy. A tam Asy”.

Potem inne trudne słowa,

aż mi od nich puchła głowa.

Elementarz rok mnie dręczył.

Sam się także trochę zmęczył.

Do widzenia „lisie”, „Asie”!

Dziś już jestem w drugiej klasie.

Teraz nawet słowo „tchórz”

bez omyłki piszę już.

Chcę wam życzyć na początek,

by nauka szła jak z płatka,

żeby tyle było szóstek

ile pszczół na polnych kwiatkach.

Żeby pochwał było tyle,

ile szyszek w gęstym borze,

żeby w szkole było milej

niż nad rzeką lub nad morzem.

Długopisy, wszystkie pióra

niechaj piszą mądrze, ładnie

i niech skrzypią tak jak żuraw

kiedy błąd się gdzieś zakradnie.

Promień słońca niech ukradkiem

wejdzie w każdy szkolny zeszyt,

bo kto taką ma zakładkę,

tego każda lekcja cieszy

Każdej pani z pierwszej klasy

dałbym różdżkę do kieszeni,

żeby kłótnie i hałasy

w śpiew słowika mogła zmienić.

- 12 -

Po części artystycznej następuje uroczyste ślubowanie na sztandar szkoły.

Następnie dyrektor szkoły pasuje pierwszoklasistów na uczniów przez symboliczne dotknięcie lewego ramienia dziecka dużym ołówkiem przepasanym biało-czerwoną wstążką. Wypowiada przy tym słowa: „./imię dziecka/ pasuję cię na ucznia klasy pierwszej”, a wychowawczyni wręcza pamiątkowy dyplom.

Życzenia składane przez wychowawczynie

Żadnego błędu w zeszycie,

samych szóstek z czytania.

Wiele książek pięknych nowych

i audycji kolorowych.

Dla każdego słońca wiele

cały tydzień i w niedzielę.

Żeby wszystkim było dobrze

zawsze z Wami,

tego życzą pierwszym klasom wasze panie.

Uczniowie otrzymują upominki od rodziców oraz samorządu uczniowskiego.

Po uroczystości przechodzą do swoich sal, gdzie na nich czeka słodki poczęstunek przygotowany przez rodziców.