narkomanii !!!

Zmiany w sposobie bycia nowi znajomi, często starsi nagłe wyjścia z domu i późny powrót znikanie wartościowych przedmiotów z domu kłamstwa, np. częste zgłaszanie zagubień lub kradzieży pieniędzy unikanie innych domowników i niechęć do rozmów zamykanie się w pokoju, częste wietrzenie go, używanie odświeżaczy powietrza i kadzidełek zamykanie pokoju na klucz w czasie wychodzenia z domu akcentowanie potrzeby prywatności rozmowy przez telefon krótkie, ciche i prowadzone szyfrem (półsłówkami) przychylne wypowiedzi na temat narkotyków, np. marihuana to zioło, które wiele znanych osób używało  nadmierna reakcja na krytykę lub niewielkie niepowodzenie zmiany w porach spania brak apetytu lub nadmierny porzucenie dotychczasowych zainteresowań kłopoty z koncentracją huśtawka nastrojów wpadająca w skrajne ożywienie lub ospałość łamanie domowych zasad, buntowanie się kłopoty w szkole (słabe oceny, złe zachowanie, wagary, konflikty z nauczycielami i uczniami) zaburzenia pamięci i toku myślenia zainteresowanie hodowlą roślin Wygląd zewnętrzny zmiana stylu ubierania się szybka utrata lub nagły wzrost wagi krwawienie z nosa, przewlekły katar wręcz alergiczny, "gęsia skórka" nadmiernie zwężone (średnica poniżej 3 mm) lub rozszerzone żrenice (średnica powyżej 6 mm) nie reagujące na światło  przekrwione oczy, zaczerwienienie spojówek oraz łzawienie zaczerwienienie brzegów powiek oraz opadanie ich (zakrywa od góry więcej niż 2 mm rogówki) niewyraźna i bełkotliwa mowa nieprzestrzeganie higieny i brak zainteresowania swoim wyglądem słodkawa woń oddechu, włosów i ubrania ślady po ukłuciach, ślady krwi na ubraniu i bieliźnie  Obserwacja oczu w warunkach oświetlenia dziennego lub pokojowego. Jeżeli Twoje dziecko ma zdrowe oczy, zwróć uwagę czy używa kropli do oczu. Jest to sposób na maskowanie w/w objawów "brania"

1. Wpadać w panikę.
2. Krzyczeć, płakać, prosić dziecko by nie brało.
3. Udawać, że to nieprawda, nie wierzyć w fakty tylko wierzyć dziecku.
4. Przeprowadzać rozmów z dzieckiem w czasie jego odurzenia.
5. Usprawiedliwiać dziecko, że to nie jego wina tylko kolegów i nas samych.
6. Usprawiedliwiać nieobecności dziecka w szkole spowodowane zażyciem środków odurzających.
7. Wierzyć zapewnieniom dziecka, że samo sobie poradzi.

1. Porozmawiaj z dzieckiem, wysłuchaj go.
2. Postaraj się zrozumieć powód, który spowodował ucieczkę dziecka w narkotyki.
3. Zacznij działać. Być może jesteś w stanie usunąć przyczynę "brania".
4. Skorzystaj z pomocy specjalisty.
5. Stosuj zasadę "ograniczonego zaufania". Interesuj się co robi Twoje dziecko i gdzie przebywa.