SCENARIUSZ AKADEMII Z OKAZJI 84 ROCZNICY ODZYSKANIA

PRZEZ POLSKĘ NIEPODLEGŁOŚCI

MONTAŻ SŁOWNO-MUZYCZNY PT. „TA, CO NIE ZGINĘŁA”

1. Słowo wstępne:

Spotykamy się dzisiaj, aby wspólnie przeżyć 84 rocznicę odzyskania przez Polskę

niepodległości. 11 listopada 1918 roku Polska po 123 latach oswobodziła się z więzów

niewoli i osiągnęła wolność.

Chcemy uczynić dzisiejszy dzień refleksją nad historią i współczesnością naszej

Ojczyzny. Spróbujmy dziś inaczej niż zwykle przyjrzeć się Polsce. Posłuchamy polskich

pieśni patriotycznych, w których jak w lustrze odbiły się losy polskiego narodu.

Dlatego proszę Wszystkich o powstanie i odśpiewanie hymnu narodowego.

Do hymnu!

2. Recytacja wiersza „Opowiedz nam, moja Ojczyzno”

Opowiedz nam, moja Ojczyzno

jak matka dzieciom ciekawym

o latach znaczonych blizną

na wiekach chwały i sławy.

O wojach Mieszka nam powiedz,

o słupach nad Odrą stawianych.

Niech niesie Twoją opowieść

wiatr halny i morskie szkwały.

Matczynej ucz nas miłości,

jak ojciec w życie wprowadzaj,

nie żałuj serdecznej troski,

za trudy szczodrze nagradzaj.

Biel śniegu i żar czerwieni

i orły dumne, piastowskie,

to wieczne symbole tej ziemi

najbliższej sercu, bo polskiej!

Wytłumacz nam, tak jak umiesz,

skąd czerwień i biel sztandarów.

Niech ludzie żyją tu w dumie,

że taki wydał ich naród.

3. Tekst historyczny:

Przeszło tysiącletnia historia państwa polskiego obfitowała w wiele wydarzeń natury politycznej, społecznej i gospodarczej. Były okresy wzlotów i upadków, lecz najbardziej tragiczny okazał się koniec osiemnastego wieku. Trzej potężni sąsiedzi Polski – Rosja,

Prusy i Austria korzystając z osłabienie naszego kraju, podzielili jego ziemie pomiędzy

siebie i wprowadzili własne rządy. Katastrofa rozbiorów i utrata państwowości nie załamały

jednak narodu polskiego. Jego wola przetrwania i uparte dążenie do odzyskania niepodle-

głości stały się podstawą do odrodzenia wolnej Ojczyzny.

4. Recytacja wiersza M. Konopnickiej

A jak ciebie kto zapyta:

Kto ty taki, skąd ty rodem

mów, żeś z tego łanu żyta,

żeś z tych łąk, co pachną miodem.

Mów, że jesteś z takiej chaty,

co piastowską chatą była.

żeś z tej ziemi, której kwiaty

gorzka rosa wykarmiła.

5. Tekst historyczny:

Naród pozbawiony własnego państwa, rozdarty przez zaborców i intensywnie

wynaradawiany, zachował mimo tych działań jedność i tożsamość. Polaków zamieszkujących

zarówno ziemie etnicznie polskie, jak i tych, którzy żyli na terenach narodowo mieszanych,

łączył ich wspólny język, świadomość narodowa oraz pragnienie utrzymania tradycji

i starych obyczajów. Polska, wykreślona z mapy świata, pozostała w sercach i w myślach

Polaków. Daremne jednak były próby wyzwolenia Ojczyzny – powstania zbrojne kończyły

się przegraną z przeważającymi siłami wroga. Ten ciężki okres niewoli trwał ponad 120 lat.

6. Recytacja wiersza E. Słońskiego „Polska w niewoli”

O Polsko, święte Twe imię

Po cichu i po kryjomu

Z trwogą za siebie i innych

Szeptano w ojców mych domu.

Prawdziwe jakieś nieprawdy

Opowiadano o Tobie –

Mówiono, że jesteś święta,

Mówiono, że leżysz w grobie.

7. Piosenka „Piechota”

8. Tekst historyczny:

Kiedy 1 sierpnia 1914 roku wybuchła wojna pomiędzy Rosją a Niemcami

i Austrią, w sercach Polaków zapłonęła nadzieja, że nadchodzi godzina wyzwolenia.

Trzy państwa zaborcze rozpoczęły między sobą wojnę. Polacy musieli walczyć

w szeregach wrogich armii. Ci, którzy żyli w zaborze rosyjskim, walczyli po stronie

rosyjskiej, ci z zaborów niemieckiego i austriackiego – po stronie przeciwnej. Tę tragedię naszego narodu, walkę bratobójczą, ukazał w wierszu jeden z ówczesnych poetów.

9. Recytacja wiersza E. Słońskiego „Ta, co nie zginęła”

Rozdzielił nas, mój bracie,

zły los i trzyma straż –

w dwóch wrogich sobie szańcach

patrzymy śmierci w twarz.

W okopach, pełnych jęku,

wsłuchani w armat huk,

stoimy na wprost siebie –

ja – wróg Twój, Ty – mój wróg!

Las płacze, ziemia płacze,

świat cały w ogniu drży...

W dwóch wrogich sobie szańcach

stoimy – ja i Ty.

10. Tekst historyczny:

Walczyli i ginęli Polacy w obcych armiach z wiarą, że walka przyniesie Polsce

niepodległość. I szli na wojnę wierząc, że spełnią się ich marzenia.

11. Piosenka „Wojenko, wojenko”

12. Recytacja wiersza E. Słońskiego „Do mego syna”

Gdy dym pożarów słońce gasi

i coraz krwawszy huczy bój,

ty mnie nie pytaj, czy to nasi,

czy to nie nasi, synu mój!

Ty mnie nie pytaj, kto zwycięża,

czyj tryumfalny słychać śpiew –

naszego nie masz tam oręża,

chociaż się nasza leje krew.

O synu mój, na wszystkich frontach,

od płowej Wisły, aż po Ren,

przy zapalonych stojąc lontach

my swój o Polsce śnimy sen...

13. Tekst historyczny:

I oto ten sen spełnił się. Zmagania wojenne trwały ponad cztery lata

i zakończyły się klęską Niemiec i Austrii oraz rewolucją w Rosji, której przywódcy

uznali prawo narodu polskiego do niepodległości. Unieważniono również umowy

o rozbiorach Polski przez Rosję, Prusy i Austrię. Dzięki tym wydarzeniom oraz

poparciu naszych spraw przez Stany Zjednoczone, Francję i Anglię powstało

w listopadzie 1918 roku niepodległe PAŃSTWO POLSKIE. Polska po ponad

stu dwudziestu latach niewoli pojawiła się znowu na mapach świata.

14. Recytacja wiersza M. Studnickiej „Nie zginęła”

Nie zginęła! Zmartwychwstała!

Mimo wrogich burz.

Wstała wielka i wspaniała

w blasku jasnych zórz.

Spadły pęta i kajdany.

Pierzchnął zdrady wróg.

Czas wolności znów nam dany

Wrócił nam ją Bóg.

Nasze pułki te sokole

I nasz Biały Ptak

Rozwinęły wolne skrzydła

W sam podniebny szlak

„Niepodległa – Zmartwychwstała”

Niechaj dzwoni dzwon!

Niech w niebiosa pieśń się wzbija

Z wszystkich Polski stron.

15. Piosenka „Żeby Polska była Polską”

16. Recytacja wiersza M. Czeskiej „Nasz sztandar”

Czerwono – biały sztandar nasz

Uczcijmy chwilą ciszy

A wtedy może każdy z nas

Przeszłości głos usłyszy

Do boju naszych ojców wiódł

Dziś wiedzie nas na życia trud!

Więc służmy Mu ze wszystkich sił

Swą pracą, wiedzą, cnotą

Bo ojców krew i synów trud

Buduje przyszłość złotą.

17. Odśpiewanie „Roty”

18. Recytacja wiersza L. Wiszniewskiego „11 listopada”

Dzisiaj wielka jest rocznica –

jedenasty listopada!

Tym, co zmarli za Ojczyznę,

hołd wdzięczności Polska składa.

Więc o przyszłość walczmy razem

pod sztandarem z Orłem Białym,

tylko pracą i nauką

przysporzymy Polsce chwały.